Samenwerken

“Zijn dochters eten soms voor de tv, dat doen wij nooit. Eten doen wij altijd aan tafel.” Ze kijkt mij hoopvol aan en kijkt vervolgens vanuit haar ooghoeken naar haar nieuwe partner die rechts van haar zit. “Dat vind ik wel lastig hoe hiermee om te gaan als we met onze beide gezinnen bij elkaar zijn.”

Het is de Week van de Opvoeding met als thema dit jaar Opvoeden is Samenspel. Opvoeden doe je niet alleen. Het is een samenwerking tussen onder meer ouders, kinderopvang, scholen, sportverenigingen en gemeente. Ik moest meteen aan die mooie quote denken “It takes a village to raise a child” want al die onderdelen hebben inderdaad invloed op de ontwikkeling van kinderen. En vergeet social media niet. Opvoeden is nog steeds een hot topic: er zijn vele boeken, cursussen worden aangeboden en internet staat er bol van. Al die informatie is ondersteunend en kan tegelijkertijd ook voor onzekerheid zorgen.

Met enige regelmaat krijg ik ouders in mijn praktijk die twijfelen of ze het wel goed doen. Ik kijk dan met ze mee en het valt mij op hoeveel er onbewust wél goed gaat. En het besef dat het ‘normaal’ is dat een peuter tijdens het eten op zijn stoel gaat staan of ‘zomaar’ opstaat en wegloopt, is vaak al fijn. Tussen het hectische gezinsleven door waarin gejongleerd wordt met volle agenda’s (van ouder én kind) blijft het zinvol om af en toe eens bij de opvoeding stil te staan. Al helemaal als er zich een nieuwe ontwikkelingsfase aandient zoals de puberteit bijvoorbeeld. Je hoeft niet per se in alles op één lijn te zitten, maar het eens zijn over de grote lijnen is wel fijn. Wat ik in elk geval altijd adviseer is om als ouder consistent te zijn. Niet de ene dag heel relaxt zijn over het bord dat niet naar de keuken is gebracht en de volgende dag ontploffen als het niet gedaan is.

Een samengesteld/stiefgezin is een fusie van twee culturen. Daar is het essentieel om stil te staan bij de basis en je te verdiepen in elkaars normen, waarden en gewoontes. Dat vraagt om flexibiliteit…

“En hoe zie jij dat?” vraag ik en kijk naar hem. Het is even stil. “Het heeft altijd wel wat gezelligs, zo voor de tv eten met z’n allen…vooral in het weekend. Dat deden we bij mij thuis vroeger ook vaak zo” antwoordde hij. “Maar ik begrijp wel wat ze zegt.” Ze glimlacht en frutselt wat met haar sjaal. “Wat we misschien kunnen doen…“ zei ze de woorden langzaam uitsprekend, “…is dat we in het weekend dat we met z’n allen zijn, we op zondag voor de tv eten…?”  Een nieuwe spelregel voor het Samenspel has been born.

2018-10-02T17:03:06+00:002 oktober, 2018|Nieuws, Opvoeding, Samengesteld Gezin|

Tent en Thailand

“Of deze: Hotel-Resort Costa Los Gigantes, die ziet er mooi uit!” Hij wijst naar een inderdaad gigantisch druppelvormig zwembad met glijbaan, ligstoelen en uitzicht op zee. Dochter zit op haar knieën op de stoel naast haar vader en wordt nog meer de laptop ingezogen. Er staan wel vijftien tabbladen met vakantiebestemmingen open. Puberzoon brompt vanaf de bank: “Kun je d’r ook kitesurfen?”

Ben je net gescheiden dan kun je anders naar je vakantiebestemming gaan kijken. Jij bepaalt – samen met de kinderen – waar de reis naar toe gaat. Nieuwe kansen, nieuwe ervaringen. Misschien hield jouw ex nooit van een all-inclusive in een mooi hotel, of een actieve vakantie of kamperen. Waarom dan niet deze mogelijkheid aangrijpen en dit juist wél gaan doen? Blijf hierover wel in overleg met je ex-partner en bekijk deze nieuwe situatie vanuit je kind:

Om nou meteen een vakantie voor (a) drie weken (lange periode) naar (b) Thailand (verre bestemming) zonder (c) je moeder (nooit langer dan een week van haar weg geweest)  te boeken, kan een overload aan ‘nieuwe ervaringen’ zijn.

Zijn alle vakanties geboekt, stuur dan af en toe bewust een appje met een foto naar de thuisblijvende ouder. Of de klassieke ansichtkaart. Die een week ná de vakantie op de mat valt….

2017-09-14T06:35:09+00:005 juli, 2016|Echtscheiding, Samengesteld Gezin|

Samengesteld gezin onder één dak

Verliefd en vol enthousiasme besluiten jullie te gaan samenwonen. De kinderen gaan onderling zo goed met elkaar om, het gaat zeker leuk worden!

Na een tijdje kan het zo zijn dat je kind daar anders over denkt. Hij mist de niet aanwezige vader of moeder of vindt zijn nieuwe kamer (toch) niet zo fijn. En om dit aan die gelukkige ouder te vertellen… Dat is niet zo makkelijk. Vraag er eens naar. Hoe voelt hij zich? Wat vindt hij wel leuk en wat niet? Waar heeft hij behoefte aan? Het opent het gesprek en samen kan er gekeken worden naar wat er nodig is.

2016-02-11T16:28:03+00:0011 februari, 2016|Samengesteld Gezin|