Huiswerk & muziek

Het is herfst 2016,  woensdagmiddag ’n uur of vijf. De wasmand roept, ik loop de zoldertrap op en hoor een behoorlijk harde beat uit de kamer van mijn zoon van 12 komen. Het type muziek dat ik niet echt op een Spotify-lijst heb staan. Wonderlijke keuze om huiswerk bij te maken, matig voor de concentratie lijkt mij, ik zou voor rustige tekstloze tunes gaan. Niks-aan-de-hand-hotellift-muziek. En véél zachter.

Ik kijk om de hoek zijn kamer in en zie hem op de grond liggen (hij heeft een bureau, maar die wordt gebruikt voor andere dingen) met zijn boeken voor zich. Beats Pill en mobiel naast hem. Hij is druk aan het schrijven. “Lukt het met deze muziek aan?” Ik doe mijn best neutraal te klinken. “Ja, gaat goed” zegt hij en kijkt even op. “Misschien iets zachter doen…?” opper ik er nog voorzichtig achteraan. “Nee Mam…. gaat goed”. Hm. Niet geheel overtuigd besluit ik mij op het uitzoeken van de was te storten.

Herfst 1981. De eerste tonen van Bohemian Rapsody vullen mijn zolderkamertje. Klik! Snel druk ik met wijs- en middelvinger de play en rec knop in van mijn radio-casette speler. Het begint al donker te worden, ik zit achter mijn bureau de Tros Top 50 te luisteren, vaste prik op donderdagmiddag. Nou maar hopen dat er nog genoeg ruimte over is zodat dit geweldige nummer er helemaal op komt. Mijn “Lekkere Mix sept-nov ‘81”-bandje (BASF – voor de kenner)  is bijna vol! Ik zing half mee met de tekst, pak mijn pen en ga verder met geschiedenis huiswerk maken: vraag 3. Leven van de landbouw. Het schiet niet op.

Terug naar de was. Terwijl de machine zich vult met water hoor ik: “Mam, kun je even helpen?” Ik leg het schone shirt op de stapel links, loop naar zijn kamer en zeg “Dat is goed, maar dan wel graag zonder muziek.” Hij kijkt omhoog met zo’n halve glimlach en zet de muziek uit. Bliep. Er verschijnt een appje op z’n scherm. Bliep. Nog één. “Doe anders ook even het geluid uit van je mobiel, misschien wel zo rustig…” zeg ik op een neutrale “het-maakt-niet-uit-hoor-maar-ik-zou-er-gek-van-worden” stem. Hij schuift het knopje op stil en legt z’n mobiel aan de kant. Hij leest de vraag voor waar hij niet uitkomt. Iets met Egypte, farao’s en rangen en standen. We gaan er mee aan de slag en een kwartiertje later sta ik weer de was te vouwen. Zoonlief maakt zelf de rest van de opdrachten, de muziek blijft zowaar uit.

Klusje geklaard! Ik leg een schone stapel was op het bed van mijn zoon en zie hem z’n boek dichtklappen. “Klaar?” “Jep.” antwoordt hij. “Vraagje: denk je dat je je huiswerk sneller af zou hebben gehad met of zonder muziek?”. Bedachtzaam kijkt hij boven z’n wenkbrauwen uit. Na een stilte antwoord hij: “Zonder”.

2017-01-31T12:21:02+00:0030 januari, 2017|Opvoeding, Puber|

Het creatieve puberbrein in actie

Gistermiddag zag ik het bewijs van dit onderzoek. Voor een nieuwe jongerenorganisatie Young ImpACT mocht ik meedenken over de pilot workshops. Deze hebben gisteren plaatsgevonden o.l.v. Prinses Laurentien van de Stichting Missing Chapter. We vroegen aan jongeren (10-12 jaar en 13-17 jaar) hoe zij denken dat we deze organisatie het beste vorm kunnen geven.

Het feit dat ze door een volwassene (leerkracht/ouder/kennis) persoonlijk benaderd zijn om deel te nemen aan deze workshop, gaf schijnbaar al zo’n boost. Graag wilden ze mee doen en denken. Ze voelde zich gezien. En gehoord. Gisteren stonden zij op het podium, wij waren de toehoorders. En de ideeën die ze aandroegen waren geweldig! Wordt vervolgd.

Positieve feedback activeert puberbrein

 

2016-01-28T13:24:03+00:0028 januari, 2016|Nieuws, Puber|